පැල් බැදන් පෙම් බදින පිරිමියෙක්ට ලියමි.

එක වරක් දෙවරක්
සපත්තු අඩි කිහිපයක්
රස අැතිව වළදා
නිවාඩුවක සිටින විට
නුඹ අැවිත් හද දොරට
තට්ටු කර එයි තුලට....

කලින් කෑ රස බොජුන්
කොයිතරම් නීරසද
උගුරුදඬු තව තවත්
මතකෙට නැගූවත්
ඉහලින් ගියත් මොකද
පහලින් ගියත් මොකද
සිතුවිල්ලක් නැතිව
නුඹට දුනි පිළිතුරක්....

මුල් දවස් වල නම්
හරි රහයි පැණි හැලිය
ටික දොහක් යනකොටයි
පැණි වුනත් හරි තිත්ත....

කියන්නම් සත්තයි
නුඹේ නෑ වැරැද්දක්
චාටුවක් නෙමෙයි බං
එ්ක නම් අැත්තක්....
කාපු  කටු හින්දා
මගෙ හිතේ වැරැද්දක්
තවත් බැහැ කරන්නට
උඹට අමු බොරුවක්.....

මග හලා එන විටදි
කිව්වා හෙන පච ගොඩක්
දැන් තමයි තේරෙන්නේ
එ්ක මහ කැත වැඩක්....
කාලයක් ගත වුනත්
උඹ නොයා වෙන අතක්
මටම දැන් නම් හිතෙයි
කන්නට පොළවෙ පස් මිටක්.....

නුඹට දෙවි පිහිටයි
තුනුරුවන් සරණයි
අන්තිමට පතමි මං
මට නම් අබ සරණයි.......
                                               චමෝ