මේ හිතේ බර මගේ ලෝකෙන් ගසාගෙන පලයන්
පුලුන් රොද සේ ඔහේ ඈතට පියාඹා ගියදෙන්
සිනා පමණක් මගේ මුව අග රැදී තිබුනාදෙන්
දරන්නට බැරි තැනක් ආවොත් හිත ගලක් වෙද්දෙන්...

කාලයක විදි වේදනාවල මතක වියැකෙද්දෙන්
පාලුවක් හිත ගැවසි මොහොතක නින්ද වත් යාදෙන්
හිත බිදෙන්නට හේතු තිබුනත් දුකක් නොදැනිද්දෙන්
මගේ නොවනා කිසිම දේකට පෙමක් නොසිතුනදෙන්...

                                                                      චමෝ